Johann Wolfgang Goethe - biografia

Johann Wolfgang Goethe, największy poeta Niemiec i jeden z największych poetów świata. Nie uważał się za romantyka, mimo iż tworzył w konwencji „burzy i naporu”. Był przedstawicielem niemieckiego klasycyzmu, a jednak jego twórczość wywarła wielki wpływ na romantyzm światowy, w tym również polski.

Goethe urodził w 1749 roku we Frankfurcie nad Menem, w zamożnej mieszczańskiej rodzinie. Po studiach prawniczych w Lipsku i Strasburgu wyjechał na praktykę adwokacką do Wetzlar, gdzie w 1772 roku poznał Charlottę Buff i jej narzeczonego Christiana Kestnera. Historia miłości do tej kobiety stała się kanwą utworu „Cierpienia młodego Wertera” (1774). Po wydaniu powieści postanowił zerwać z adwokaturą i poświęcić się pracy pisarskiej.

W 1775 na zaproszenie księcia Karola Augusta wyjechał do Weimaru, w którym pozostał aż do śmierci. Oprócz pisania Goethe pełnił funkcję radcy dworu, a następnie rezydenta Izby Finansów. W latach 1791-1817 kierował również teatrem w Weimarze, dzięki czemu miasto wyrosło na prawdziwe centrum życia kulturalnego.

Twórczość Goethego jest bardzo bogata i różnorodna. Napisał wiele utworów lirycznych i epicznych, ballady, powieści, dramaty, rozprawy naukowe. Do najważniejszych jego dzieł należą: powieść „Cierpienia młodego Wertera”(1774), ballady, które miały wielki wpływ na poezję romantyczną („Król Olszyn”, „Rybak”, „Uczeń czarnoksiężnika” i inne), poemat „Herman i Dorota” (1797), liryki ze zbioru „Dywan Zachodu i Wschodu”, tragedia w dwóch częściach pt.: „Faust”, pisana w latach 1768-1831 (część pierwsza wyszła w 1808 roku, część druga – w 1832) oraz autobiografia „Z mojego życia. Zmyślenie i prawda” pisana w latach 1809-1831.