O mi這軼i - analiza i interpretacja

O mi這軼i to jedna z wielu fraszek Jana Kochanowskiego podejmuj帷a temat mi這軼i. Inne to np. O Hannie, Do paniej, Do dziewki, Nagrobek Annie, czy szereg wierszy zatytu這wanych po prostu Do Mi這軼i. Jak wida poeta ch皻nie zastanawia si nad istot relacji damsko-m瘰kich, a efekty tych rozwa瘸 przyjmowa造 r騜ne formy poetyckie, czasem d逝gie, czasem kr鏒kie, 瘸rtobliwe lub powa積e.

W omawianym wierszu mamy do czynienia ze skondensowan form liryczn (epigramat), zbli穎n uniwersaln wymow do aforyzmu. Podmiot liryczny utworu nie ujawnia si w wierszu w sensie gramatycznym (poprzez odpowiedni form czasownika lub zaimka), ogranicza si jedynie do wypowiedzenia refleksji o bezbronno軼i cz這wieka wzgl璠em mi這軼i. Rodzaj lirycznej intymno軼i nadaje tej wypowiedzi w豉郾ie temat, kt鏎y sam w sobie ma charakter intymny.

Poeta wzmacnia ten efekt stosuj帷 powt鏎zenie w pierwszym wersie („Pr騜no uciec, pr騜no si przed mi這軼i schroni”), kt鏎e odbiera mu „sucho嗆” wypowiedzi og鏊nej. To co mo瞠my na pewno powiedzie o podmiocie tego kr鏒kiego (dwuwersowego) utworu to to, 瞠 jest to kto przemawiaj帷y z pozycji osoby do鈍iadczonej, m康rej.

Jak ju powy瞠j zasugerowano w tej fraszce podmiot m闚i o wszechpot璠ze mi這軼i. Odwo逝je si tutaj do sytuacji ucieczki przed uczuciem, pr鏏y przej軼ia nad nim do porz康ku dziennego. Jest to jedna z archetypowych postaw cz這wieka wobec mi這軼i. Jednak „pr騜no uciec”, bo mi這嗆 dogoni ka盥ego. Na udos這wnieniu stwierdzenia „ucieka przed mi這軼i” opiera si tutaj 瘸rt:


Pr騜no uciec, pr騜no si przed mi這軼i schroni,
Bo jako lotny nie ma pieszego dogoni?



Zauwa禦y, 瞠 w pierwszym wersie stwierdzenie „ucieczki przed mi這軼i” ma charakter metaforyczny, nie chodzi o uciekanie w sensie fizycznym, np. poprzez bieg, ale o walk z uczuciem, o jego odrzucenie. Natomiast zupe軟ie inaczej tre嗆 pierwszego wersu przedstawia si w konfrontacji z drugim, kt鏎y wykorzystuje w豉郾ie dos這wne znaczenie „ucieczki przed mi這軼i”. Poeta odwo逝je si tutaj do mitologicznego wyobra瞠nia mi這軼i jako „lotnego” Amora - rzymskiego bo磬a mi這軼i, przedstawianego w postaci skrzydlatego ch這pca z 逝kiem i strza豉mi. Tak wi璚 o wy窺zo軼i mi這軼i nad cz這wiekiem przekonuje podmiot utworu za pomoc zwyczajnych praw fizyki: skrzydlaty Amor na pewno dogoni cz這wieka maj帷ego do dyspozycji tylko w豉sne nogi. Zauwa禦y, 瞠 wiersz ma form pytania retorycznego, ostatni wers to w豉郾ie poetyckie zdziwienie, 瞠 ktokolwiek pr鏏uje podejmowa trud ucieczki.